mookkiez 的个人资料m o o k ! K y - ข อ ให้...照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
8月29日 เคยมั้ย..เบื่อว่ะ
จากปกติไม่เคย
แต่ตอนนี้..
เห็นเบอร์ เ ธ อ โทรมาแล้ว ลั ง เ ล
มีอารมณ์ส่วนหนึ่งจากก้นบึ้งของจิตใจ
กระซิบให้ได้ยินเบาๆว่า.. เราไม่อยากรับโทรศัพท์เธอ
แต่ท้ายที่สุด สรุปก้อต้องรับ
แต่.. ก้อคุยแบบว่าาา.. จะใช้คำว่ายังไงดี ??
เ นื อ ย ๆ เ อื่ อ ย ๆ เ ซ ง ๆ ไ ร้ อ า ร ม ณ์
ไม่อยากให้เป็นอย่างนี้เลย
มุกเอ๋ย กลับมาเป็นอย่างเดิมได้ม้ายยย..ย.
เป็นอะไรไป.. ความรัก (ชื่อหนังสือของ ว.แหวน) เหอๆ - -"
ไม่แน่ใจกับท่าที??
ไร้สาระ เบลอ เบลอ
กุบ้าไปแล้ววว 8月24日 แฮร์รี่ & จินนี่ วันนี้อ่าน แฮร์รี่ เล่ม 6 จบ(รอบ2)
เล่ม 7 จองไว้แล้ว แต่ว่าออกตั้งเดือนธันวามั้ง (จะอ่านภาษาอังกฤษก็เก่งเกิ๊น!!)
แต่ไม่รุเปนไร จริงๆนะ อ่านแล้วมีความสุข
ที่เห็น แฮร์รี่ เป็นแฟน กับจินนี่
(ไม่มีเหตุผล แค่รุสึกมีความสุข ไม่เหมือนตอนคบกับโช 55+)
โดยเฉพาะ บทที่ 30 สุสานสีขาว
ที่งานศพของดัมเบิลดอร์ แฮร์รี่ขอเลิกคบกับจินนี่
เพราะ กลัวว่าถ้าโวลเดอมอร์รู้จะทำอันตรายจินนี่..
"จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันไม่สน" จินนี่พูดอย่างดุดัน
"ฉันสน" แฮร์รี่ตอบ "เธอคิดว่าฉันจะรู้สึกอย่างไรถ้านี่เป็นงานศพของเธอ...และมันเป็นความผิดของฉัน" เธอเมินหน้าจากเขา มองไปที่ทะเลสาบ
"ฉันไม่เคยเลิกชอบเธอเลย" เธอพูด
"ไม่เคยเลยจริงๆ ฉันหวังเสมอ...เฮอร์ไมโอนี่บอกให้ฉันดำเนินชีวิตต่อไป" "อาจจะไปเที่ยวกับคนอื่นๆบ้าง ทำตัวตามสบายเมื่ออยู่ใกล้ๆเธอ" "เพราะฉันไม่เคยพูดคุยอะไรได้เลยถ้าเธออยู่ในห้อง จำได้ไหม" "เขาคิดว่าเธอจะสังเกตฉันขึ้นมาสักนิด ถ้าฉันเป็น -- ตัวของตัวเองให้มากขึ้นอีกหน่อย" "เป็นผู้หญิงที่ฉลาดจริงๆ เฮอร์ไมโอนี่คนนี้" แฮร์รี่พูด พร้อมกับพยายามยิ้ม
"ฉันแค่นึกอยากขอเธอเร็วกว่านี้อีกหน่อย เราจะได้มีเวลามากกว่านี้...เป็นเดือน...บางทีอาจจะเป็นปี..." โดนจายย!!~ 8月13日 ขอบคุณโลกนี้ที่ยังพอจะเหลือสิ่งดีๆไว้ให้เพิ่งกลับมาถึงโคราชตอน บ่ายสี่โมงได้มั้ง ถ้าจำไม่ผิด
ช่วยแม่เก็บกวาดบ้าน แล้วก้อมาเล่นเน็ต จะส่งเพลง ดินแดนแห่งความรัก ไปให้กิ๊กฟัง...
ก็เลยโทรไปถามก่อนว่า ว่างอยู่รึเปล่า จะส่งเพลงไปให้ฟัง กิ๊ก กินเนื้อย่าง งานเลี้ยงวันเกิด เดี๊ยวเดี่ยว อยู่... หวาน ถามด้วยว่าใคร... กิ๊กก็บอกไปว่า มุก... (เค้าจะรู้สึกยังไงน้อออ เค้าอาจจะคิดในใจก็ได้ เพื่อนกุมีแฟนแล้วเมิงยัง ยุ่งอีกเร๋อออ!! อีหน้าด้าน) พอกิ๊กบอกว่ากินเนื้อย่างอยู่ ก็เลยจะวางแล้วแหละตอนแรก เกรงใจ
แต่กิ๊กก้อชวนคุย ถามว่า แอมโมเนียหายรั่วรึยัง ... ก็บอกว่าหายแล้ว ถามต่ออีก หายยังไงล่ะ ... ก็ซ่อมเสร็จตั้งแต่วันนู่นแล้ว เราก็เลยแกล้งแซว อันแน่เป็นห่วงเค้าหรอ?? เหอๆ กิ๊กก้อบอกว่า เออ..อ. ก็ต้องเป็นห่วงสิ (อะไรทำนองเนี้ย) - -* ดีใจนิดนึง ถึงจะตอบเหมือนเป็นหน้าที่ก้อเหอะ กิ๊กก้อถามอีกว่าข้างล่างยังเหม็นอยู่มั้ย ก็บอกว่าไม่เหม็นแล้ว
แล้วก้อพูดอะไรอีกไม่รุ บอกว่าจะได้มาบ้านเราอะไรเงี้ย เราก้อบอกว่ามาสิ มาเมื่อไรก้อได้ ว่างก้อมา ชวนนะเนี่ย อิอิ มันก้อบอกว่า ดีจะไปกินของกิน จะเอาถุงไปใส่ของกินกลับบ้าน ก้อเลยบอกกลับไปว่า ไม่มีอะไรให้ใส่กลับไปหรอก เหอๆ มันก้อเลยบอกว่า มีสิก้อ พวกขนมปัง ฮอทดอก นมเปรี้ยวไง - -* (อ่านะ ยังจำได้หรอ.....ว่าบ้านเรามีอะไรบ้างในตู้เย็น........ ดีจายๆ) แล้วกิ๊กก็บอกว่าวันศุกร์ได้ดู เราเล่นกีตาร์ด้วย แล้วกิ๊กก็ร้องเพลงดินแดนแห่งความรักขึ้นมา
"คงจะมีรักจริงรออยู่ที่ดินแดนใดสักแห่ง" (ร้องเพราะมาก ที่สุดในใจเยยย) ตื่นเต้นมาก... เลยถามไปว่า ได้ดูด้วยหรอ ที่จริงก็ไม่คิดเลยว่าคนจะเยอะขนาดนั้น กะจะเล่นแค่ให้อ้นร้อง เราเล่นกีตาร์ให้ เพื่อนๆแถวนั้นฟังเฉยๆ แล้วคนก็ทยอยมาดูเต็มเลย หนึ่งในนั้นก็มีกิ๊กด้วยยย พอกิ๊กร้องท่อนนั้นเสร็จ กิ๊กก็บอกว่า ทำนองมันกวนๆดีเพลงนี้ [^^]
เราเห็นว่ากิ๊กร้องเพลงได้ ก็กะว่าจะไม่ส่งแล้ว
เลยบอกว่าเคยฟังแล้วใช่มั้ย จะได้ไม่ต้องส่ง กิ๊กก้อบอกว่า เคยฟัง ใน sms ที่มุกส่งมา... เคยส่งไปว่า คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนสักแห่ง คงมีใครสักคนรออยู่ตรงนั้น.. (sms มันจะฟังได้ยังไงฟะ - -*) แล้วก็เคยฟังที่เราร้องที่โรงเรียน... เราก้อเลยบอกว่างั้นเด๋ววางแล้วจะส่งไปนะ พอจบเรื่องเพลง กิ๊กก็ถามว่าสบายดีมั้ย... ก็สบายดีนิทำไมหรอ... ก็ดูเหมือนมุกไม่สบาย... เปล่าๆสบายดี
แล้วกิ๊กก็ถามต่อว่า ยังจะเภสัชมหิดลอยู่มั้ย ก็ตอบไปว่าอื้ม ถ้าได้นะ ก็เภสัชอ่ะแหละ.. แล้วกิ๊กล่ะ??... ก็เหมือนมุกอ่ะแหละ (55+ ดีใจสุดๆ) แล้วกิ๊กก็บอกว่า ติดตามข่าวด้วยนะ ถ้ามีข่าวอะไรก็บอกเค้าด้วย... ก็คุยเรื่องเรียนกันต่อสักพักแล้วก็วาง วางเสร็จก็ส่งเพลงไปให้ แค่นี้แหละ จบข่าว...
8月9日 ดินแดนแห่งความรักคงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดสักแห่ง
คงมีใครสักคนรออยู่ตรงนั้น คงมีความหมายใดซ่อนอยู่ ในการรอคอยที่แสนนาน คงจะมีสักวันฉันคงได้เจอ เจ็บมาแล้วตั้งกี่ครั้ง กับความรักพังทลาย
จะมีใครที่เป็นคนสุดท้าย เธอคนนั้นอยู่แห่งไหน จะไกลแสนไกลเท่าไร ก็จะไปที่ดินแดนแห่งนั้น จะขอเอาคำว่ารัก ทุกคำ ที่ฉันได้เคยเอ่ย
ขอมันคืน จากใครที่เคยผ่านเข้ามา จะขอรวมคำว่ารัก เหล่านี้ ทวีความหมายและคุณค่า
ขอเอามามอบไว้ให้เธอผู้เดียว ข้ามขอบฟ้า แผ่นน้ำ หรือขุนเขา ทะเลทราย
ไกลเท่าไร จะไปให้ถึง... คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดสักแห่ง
คงมีใครสักคนรออยู่ตรงนั้น คงมีความหมายใดซ่อนอยู่ ในการรอคอยที่แสนนาน คงจะมีสักวันฉันคงได้เจอ ข้ามขอบฟ้าหรือขุนเขา
ข้ามแผ่นน้ำหรือท้องทะเลกว้างใหญ่ ฉันจะไปหาเธอ จะขอรวมคำว่ารัก เหล่านี้ ทวีความหมายและคุณค่า
ขอเอามามอบไว้ให้เธอผู้เดียว คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดสักแห่ง
สํ า ห รั บ ฉั น . . . |
|
|